"Z życia Kelly Bridge" #5 - Arthur, ja i... Hayley

- Halo?

- Cześć Kelly!

- Hej Arthur! Co tam?

- Co byś powiedziała na spacer nad jezioro?

- Ale jest już wieczór... ciemno... i w ogóle.

- Przy zachodzie słońca we dwoje zawsze najlepiej.

- Okej, to przyjdę. Gdzie się mamy spotkać?

- Tam, gdzie zwykle - w parku.

- Oki, do zobaczenia.

- Do zobaczenia.

Aaaach, spacer nad jezioro z Arthurem ^^ Ale radość minęła, kiedy przypomniałam sobie o rozgniewanym ojcu i samej Hayley. Czy ojciec by jej nie zabił? W końcu został silnie wkurzony. Postanowiłam zapytać Hayley:

- Hayley?

- Co?

- Słuchaj, muszę wyjść na... godzinę. Zostaniesz sama z tatą...

- NIE! Chcę być z tobą! Jak nie z mamą to z tobą! Tata jest zły!

Zamurowało mnie. "Tata jest zły"? Ale to już była odpowiedź - muszę wyjść z Hayley.

- Ale Hayley... ja muszę sama wyjść.

- Dlaczego? Bo idziesz ze swoim chłopakiem Arthurem do parku, a potem nad jezioro? W tym wam przeszkodzę?

O.O Zamurowało mnie. Nie zostało nic innego, jak iść z Hayley...

Zeszłyśmy po schodach do salonu, w którym ojciec przeglądał album. W jego oczach wciąż były łzy. Spojrzał tylko okiem na nas mówiąc:

- Gdzie idziecie?

- Na spacer. - odpowiedziałam.

- Tylko uważajcie.

- Dobrze.

Wyszłyśmy. Tak jak umówiłam się z Arthurem, najpierw do parku. Po dotarciu zauważyłam, że Arthur już czeka... szybki jest <3

Podeszłam.

- Cześć, Arthur.

- O, cześć. Nie spodziewałem się ciebie tak szybko. - odpowiedział.

Zarumieniłam się :$

- A ta osóbka to kto? - zapytał.

- Jestem Hayley, siostra Kelly. - odpowiedziała Hayley.

- Miło cię poznać. Jestem Arthur.

- Okej, to idziemy nad jezioro, prawda? - powiedziałam.

- Jasne.

- Okej.

CDN.

"Z życia Kelly Bridge" #4 - Rozzłoszczony ojciec i biedna ja

W tym momencie ojciec mnie uderzył! Za co? :(

- Nie powinno cię to obchodzić, dziewczynko! - krzyknął.

Dziewczynko? Jestem już duża, sam mi to powiedział kiedyś.

Na dodatek twardo chodząc po ziemi poszedł do domu i trzaskając drzwiami. Myślałam, że aż się zamknęły nie do otwarcia... ale otworzyłam je bez problemu. Zauważyłam zapłakanego ojca na fotelu. Siedział ze splecionymi dłońmi na brodzie i łzy mu z oczu leciały. Podeszłam.

- Dlaczego mamy już nie ma?

- Nie musisz tego wiedzieć!

- Jestem waszym dzieckiem, muszę to wiedzieć.

- Teraz jesteś TYLKO MOIM dzieckiem.

Zamurowało mnie po tych słowach... co się mogło stać z mamą?

- A dlaczego mnie uderzyłeś?!

- Gdy człowiek się denerwuje, nie panuje nad sobą. Oto odpowiedź.

Do pokoju przyszła Hayley, szukała akurat mamy.

- Gdzie mama? - zapytała.

- Mamy już nie ma. - odpowiedziałam i łzy mi z oczu poleciały.

- Kelly, idź z Hayley do pokoju. Muszę się odstresować po tej sytuacji. - powiedział tata.

Posłuchałam taty i poszłyśmy do mojego pokoju.

Usiadłyśmy razem na łóżku i rozmawiałyśmy o tej sytuacji.

- Czemu tata jest smutny? - zapytała Hayley. Dosyć dużo pytała xD.

- Mama się wyprowadziła. - odpowiedziałam ze smutkiem.

- Dlaczego? - Hayley poleciały łzy.

- Nie mam pojęcia. Byłam w parku, a gdy wróciłam do domu mama się wyprowadzała.

Nie mogłam jej powiedzieć o tym, jak mama wyzwała dosyć wulgarnie ojca, co wyglądało jak zdrada. Tylko z kim tata by zdradzał mamę?

- To znaczy, że zostałyśmy same?

- Widocznie tak... chyba, że tata się uspokoi i wróci do siebie, ale pewnie dużo czasu to zajmie.

Przytuliłyśmy się, by pocieszyć siebie nawzajem. Potem ktoś do mnie zadzwonił. Był to Arthur.

- Halo?

- Cześć, Kelly.

- Hej, Arthur. Co tam?

CDN.